เรื่อง บ้าน โดย Popcorn
บ้าน (home) พื้นที่แห่งความรัก พื้นที่ปลอดภัย พื้นที่สร้างคน บ้านคือโรงเรียน ฯลฯ
เราเคยเข้าใจว่า บ้าน คือสิ่งก่อสร้าง คือที่ ๆ มีความสุข ที่ไหนที่เราอยู่แล้วสบายใจ ที่นั่นนั่นแหละคือบ้าน จนวัยล่วงเลย 28 ถึงเข้าใจว่า จริง ๆ แล้ว บ้านคือหัวใจ ไม่ใช่สถานที่ แต่หากคือความสุขในจิตใจ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ถ้าหัวใจยังไม่มั่นคง ที่นั่นก็จะยังไม่ใช่บ้าน แต่ที่ไหนก็ตาม ที่รู้สึกเบา ปลอดภัย นั่นคือ บ้าน และมันสร้างได้ทุกที่ เริ่มจาก ข้างใน
คิดถึงนะ… ณ กัลยาณิวัฒนา
คิดถึงนะ… ณ กัลยาณิวัฒนา EP.01การเดินทางที่แสนไกลขอบคุณนะ… ทริปงูใหญ่ ณ กัลยาณิวัฒนาทริป…ที่ทำให้เราได้พบเจอ รู้จัก และเรียนรู้ทริป…ที่ทำให้เราได้เรียนรู้วิถีชีวิตของพี่น้องชาวปกาเกอญอทริป…ที่เต็มไ...
"เมื่อฉันอกหักฉันจึงเดินทาง"
เรื่องราวของการเริ่มต้นเดินทางของใครหลายคนส่วนใหญ่น่าจะมาจากการอกหักซึ่งเราเองก็เป็นหนึ่งในนั้นกว่าจะเรียนรู้ถึงเรื่องการรักตัวเองก็รักคนอื่นไปจนหมดใจซะแล้วจนเจ็บหนักถึงเริ่มมารักตัวเองเป็น(ทำไงได้...
ความสุขง่ายๆ
บางทีความสุขอาจไม่ได้มาจากการมีมากขึ้น แต่อาจอยู่ที่การลดความซับซ้อนลง ความสุขที่ไม่ได้ซับซ้อน ในวันที่ไม่มีอะไรเร่งรีบ ผมเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว มันเป็นรอยยิ้มที่ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องม...
คิดถึงนะ… ณ กัลยาณิวัฒนา
คิดถึงนะ… ณ กัลยาณิวัฒนา EP.01การเดินทางที่แสนไกลขอบคุณนะ… ทริปงูใหญ่ ณ กัลยาณิวัฒนาทริป…ที่ทำให้เราได้พบเจอ รู้จัก และเรียนรู้ทริป…ที่ทำให้เราได้เรียนรู้วิถีชีวิตของพี่น้องชาวปกาเกอญอทริป…ที่เต็มไ...
"เมื่อฉันอกหักฉันจึงเดินทาง"
เรื่องราวของการเริ่มต้นเดินทางของใครหลายคนส่วนใหญ่น่าจะมาจากการอกหักซึ่งเราเองก็เป็นหนึ่งในนั้นกว่าจะเรียนรู้ถึงเรื่องการรักตัวเองก็รักคนอื่นไปจนหมดใจซะแล้วจนเจ็บหนักถึงเริ่มมารักตัวเองเป็น(ทำไงได้...
ความสุขง่ายๆ
บางทีความสุขอาจไม่ได้มาจากการมีมากขึ้น แต่อาจอยู่ที่การลดความซับซ้อนลง ความสุขที่ไม่ได้ซับซ้อน ในวันที่ไม่มีอะไรเร่งรีบ ผมเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว มันเป็นรอยยิ้มที่ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องม...
ชีวิตมันยากเกินไปเพราะความคิดของเราหรือเปล่านะ ? 🌱
ตอนที่ยังเป็นเด็กฉันเคยคิดว่าฉันจะเติบโตมาเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ เป็นผู้ใหญ่ที่เก่งกล้าสามารถ สามารถทำทุกอย่างบนโลกนี้ได้แบบที่ไม่เกรงกลัวอะไร แต่เมื่อเวลาผ่านไปฉันก็เริ่มตระหนักได้ว่า การใช้ชีวิตอยู่บน...
อรุณกลางคืน: เด็กสามขวบกับพิพิธภัณฑ์ที่หาวได้
โถงทางเดินยาวเหมือนหายใจเองได้ เด็กสามขวบตัวเล็ก ๆ เดินก้าวสั้น ๆ มือหนึ่งกุมชายเสื้อแม่ อีกมือแกว่งไปมาไม่หยุด ปากก็พูดต่อเนื่องเหมือนสายน้ำไม่เคยหุบ “แม่ แม่ ๆ ทำไมไฟบนเพดานไม่ง่วงเลย มันตื่นทั้ง...
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น