เรื่อง Life Before Death โดย Dream Catcher Boy
คนบางคนไม่ได้วางแผนว่าชีวิตหลังความตายคนรอบข้างที่เราต้องดูแลและครอบครัวจะต้องอยู่ยังไงหากไม่มีเรา
กับคนบางคนที่มีระเบิดเวลาในตัวเองหรือกำลังจะสิ้นอายุขัย
ลองคิดภาพตามถ้าคุณเหลือเวลาอีกแค่ 10 วันบนโลกนี้ คุณจะทำอะไร?
บางคนอาจจะเหลือมากกว่า 10 วัน แต่ก็รู้ว่าอายุขัยเรากำลังจะหมดอายุในไม่นาน ไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น
บางคนอาจจะหาความสุขให้ตัวเองก่อนจะจากโลกนี้ไป
แต่ถ้าคุณคิดถึงคนที่คุณต้องดูแลต่อพ่อแม่ครอบครัวพี่น้อง
ใช่ครับถ้าอยู่ในสถานการณ์นั้นสภาพจิตใจคงไม่เหลือแล้ว
คนแก่บางคนก็คงได้แต่เซ็นมรดกให้ลูกๆหลานๆทั้งน้ำตา
ไม่ใช่แค่คนแก่ก็ได้ ทุกคนเลย คิดแค่ว่าหลังจากนี้จะไม่อยู่แล้วนะ ทรัพย์สิน ของมีค่าอะไรก็เอาไปด้วยไม่ได้ถ้าให้คนที่รักหรือครอบครัวที่มีชีวิตอยู่ต่อบนโลกนี้น่าจะดีใจมากๆแน่เลย หันมองมาทางตัวเองที่กำลังนั่งวางแผนให้คนที่เรารักเริ่มคิดถึงอดีตว่าทำไมเราไม่รักตัวเองให้มากกว่านี้ เราปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้ได้ยังไง เราน่าจะรักษาสุขภาพและเวลาทุกวินาทีที่มีค่าเอาไว้ มีเงินก็ไม่สามารถซื้ออายุขัยต่อได้ทันทีไม่ได้เหมือนในเกมที่ตายก็แค่เริ่มใหม่ อยากเป็นอมตะก็แค่ใช้เงินซื้อ ถึงจุดนี้ผมว่ามันก็ให้แง้คิดอะไรหลายๆอย่างต่อคนที่เข้ามาอ่านแล้ว อยากจะบอกว่าการวางแผนชีวิตสำคัญไม่ว่าจะเป็นช่วงอายุไหนเราวางแผนไว้ก่อนมันคือการที่เราใส่ใจชีวิตตัวเองและคนที่เรารัก ถ้าเป็นเด็กอายุน้อยก็คงจะวางแผนชีวิตยากเพราะไม่ค่อยมีอะไรให้คิดสักเท่าไหร่
แต่ก็อยากให้รักตัวเองนะ อย่าหักโหมมาก พักผ่อนให้เยอะ ดื่มน้ำให้เพียงพอ ออกกำลังกายหรือขยับตัวบ้าง เหล้า เบียร์ บุหรี่ เชื่อว่าหลายๆคนห้ามยาก แต่เมื่อมันถึงวาระของคุณแล้วคุณจะคิดมันได้เอง และที่สื่อออกมาเป็นบทความนี้บางข้อที่เขียนลงไปบางคนก็อาจจะไม่ได้คิดแบบนั้น เขาอาจจะมีความสุขหรือเสียใจ หรือไม่เป็นอะไรเลย
จริงๆบทความนี้ยังไม่จบแค่นนี้หรอกแต่ก็กลัวเขียนทิ้งไว้แล้วลืม ในสมองมีแต่เรื่องให้คิดอยู่ตลอด
เพราะคนเราไม่ได้ใช้สมองชิ้นเดียวกันทั้งโลก
Dream catcher boy.
เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ

ถึงฉัน
บางเหตุการณ์เกิดขึ้นแล้วทำให้เกิดการปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นและบางครั้งก็มีคำถามขึ้นมาว่า เราตัดสินใจพลาดตรงไหนกันนะ หรือทำไมเราถึงไม่ทำแบบนั้น แบบนี้กันนะ ลึกๆฉันรู้ดีว่าทุกคนจะเบ่งบานในช่วงเวลาข...
To Love, To Lose, To Live
... หลายครั้งฉันมีคำถามกับตัวเองว่า เราเกิดมาทำไมกันนะ เดี๋ยวก็เหนื่อย เดี๋ยวก็แก่ แล้วสุดท้ายก็ต้องตาย ฉันกำลังมีชีวิตอยู่ท่ามกลางสิ่งที่ไม่มีคำอธิบายเหล่านั้น แต่ถึงอย่างนั้น…ก็ยังอยากเข้าใจอยู่ด...
ใจเย็น ๆ
รู้สึกตัวอีกทีผมก็ยืนอยู่ตรงนั้น ยืนปั้นหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ยืนคอยต้อนรับผู้ปกครองและลูก ๆ ผู้น่ารักน่าชัง ผมมักจะกล่าวคำว่า สวัสดีครับ สอบถามได้นะครับ แล้วก็หัวเราะเบา ๆ ปิดท้าย ทำทีราวกับว่าผมก็ไม...
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น