บันทึกเศษความคิด
เปี่ยมล้นไปด้วยความฝันและแรงบันดาลใจ
ปล่อยไหลไปตามห้วงจังหวะและทำนอง
เสียงร้องขับขานไหลดั่งน้ำที่ก่อรวมไปทิศทางเดียวกัน
ไม่มีสิ่งใดขัดขวาง และไม่ขัดขวางสิ่งใด
สิ่งนี้ฉันขอเรียกมันว่า "โฟลว์"
ถ้าหากกล่าวว่าเต๋า คือการเชื่อมโยงของสรรพสิ่ง ดนตรีก็คงเป็นสิ่งที่แสดงออกถึงเต๋าชัดที่สุด ทุกสิ่งล้วนประสานและเชื่อมโยงถึงกัน ต่างเครื่องดนตรี ต่างวัฒนธรรม แต่ผสานกันได้อย่างกลมกลืนและเป็นหนึ่งเดียวกัน
ผู้ที่เข้าถึงแก่น สร้างความเป็นไปได้มากมาย มองเห็นสิ่งที่ผู้อื่นมองไม่เห็น ไม่ใช่เพราะมีพลังพิเศษ หากแต่เป็นมุมมองที่ต่างออกไป
บันทึกที่เกิดขึ้นจากการเฝ้ามอง น้อง ๆ นักดนตรี บรรเลงบทเพลงตามความรู้สึก
ท่ามกลางห้วงความคิด จรดลงสู่ผืนกระดาษ
ฉันเห็นตัวเองอีกครั้ง..
ณ เลอชิปู, เชียงใหม่
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น