เรื่อง ว่าง โดย moonieberries

ว่าง

  • ความโดดเดี่ยว
980

ตอนเด็กก็เอาแต่เรียน

ประถม มัธยมต้น มัธยมปลาย

เรียน เรียน เรียน...

ไม่ได้สนใจสิ่งอื่นใด ดนตรี กีฬา

เรียนจบมัธยมปลาย ก็เข้ามหาลัย ไขว่คว้าอิสระ

มีความสุข เหนื่อย แต่ก็ยังเอาแต่เรียนตามเดิม โชคดีได้เจอเพื่อนที่ดี รู้อีกที่ความสุขก็จบลง

กลับมาอยู่บ้าน... กลัว

ได้งานแรก

โหดร้าย ไม่ชอบ ทรมาน เหนื่อย ร้องไห้ เครียด

แต่โชคดีอีกแล้ว ได้เจอเพื่อนร่วมงานที่ดี น่ารัก ได้มีความสุขเป็นบางช่วง

แต่ลาออกแล้ว

กลับมาอยู่บ้านอีกครั้ง


ดีขึ้น


แย่ลง


อยากออกไปอีก...


พยายามหางานใหม่ ได้แล้ว แต่ไม่เอา เพราะได้เงินเดือนน้อย..มนุษย์หนอมนุษย์

ตอนนี้ก็เลยว่าง


ว่าง


แล้วไว้พบกันใหม่



moonieberries

เพียงใครคนหนึ่งที่อยากจะค้นหาความหมายของชีวิต


0 ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ

แม่ทัพน้อยกวนเป๋ง บทที่ 7

วันนี้แม่ทัพน้อยกวนเป๋งกำลังทำอะไรแปลกๆอยู่แถวๆระเบียงทางเดิน แปลกจนท่านพ่อ แม่ แล้วก็พวกพี่เลี้ยงกับคนใช้ต่างก็มองเป็นตาเดียวกัน “คุณชาย! ระวังล้มนะเจ้าคะ!” ป้าเหล่งเอ็ดตะโรจากไกลๆ “ตาย! ตาย! ใค...

1 ปีที่แล้ว

ดีพอไหม...ไม่ดีพอ

มีช่วงหนึ่งที่อารมณ์ของฉันไม่นิ่ง หลายความรู้สึกโผล่ขึ้นมาพร้อมกัน— กลัว สับสน กังวล ไม่เข้าใจ ไม่อยากคุย และแม้กระทั่งความอิจฉา มันเหมือนเป็นมวลบางอย่างที่กดทับอยู่ข้างใน จนทุกอย่างปะปนกันไปหมด ฉั...

5 เดือนที่ผ่านมา

ท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่ฉันกลับรู้สึกโดดเดี่ยว 🍂

หลายครั้ง…เรามักออกไปพบปะผู้คน เพียงเพื่อหลีกหนีความโดดเดี่ยว แม้รอบตัวจะเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และบทสนทนามากมาย แต่ลึกๆภายในใจเรากลับ “รู้สึกว่างเปล่า” เหมือนเรากำลังปกปิดความเหงาเอ...

1 ปีที่แล้ว

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ