สายรุ้งพาดผ่าน 🌈

คุณเจอเพลงที่ใช่ และดึงดูดให้คุณฟังวนซ้ำไปซ้ำมาแล้วหรือยัง?

บางครั้ง…เราฟังเพลงเป็นร้อย เป็นพันเพลง
แต่ยังไม่เคยเจอเพลงที่ใช่ และทำให้เรารู้สึกดีจริง ๆ

บางเพลง…ทำให้เรารู้สึกเศร้า เสียใจ และพาเราไปสัมผัสอารมณ์ที่ลึกลงไป
บางเพลง…ทำให้เรามีความสุข
บางเพลง…คอยให้กำลังใจเราในวันที่อ่อนล้า

เราเชื่อว่า…ถ้าคุณได้ฟังเพลงไปเรื่อย ๆ
สักวันหนึ่ง คุณจะเจอเพลงที่ใช่
เพลงที่ดึงดูดเราให้กลับไปฟังซ้ำแล้วซ้ำอีก

เหมือนกับเรา…

ที่ถูกดึงดูดด้วยเพลงหนึ่งของ สุขเสมอ — “สายรุ้งพาดผ่าน”

เพลงที่ทำให้เรารู้สึกดี มีความสุข และเพลิดเพลิน

เวลาหลับตาฟัง ตอนพี่เล สุขเสมอ เล่นเพลงแบบสด ๆ ท่ามกลางบรรยากาศกลางทุ่งนา กับท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและทางช้างเผือก

เรารู้สึกเหมือนทุกตัวโน้ตค่อย ๆ โอบกอดความรู้สึกเอาไว้

เสียงกีตาร์และฟลุตประสานกันอย่างแผ่วเบาและลงตัว ให้ความรู้สึกอบอุ่น สบายใจ และผ่อนคลาย จนเผลอหลุดเข้าไปอยู่ในบทเพลงอย่างไม่รู้ตัว

ยิ่งฟัง…ยิ่งเพลิน
จนอยากกลับมาฟังซ้ำอีกครั้ง

พร้อมกับบรรยากาศรอบกายที่พอดี
ราวกับทุกอย่างกำลังพาเราย้อนกลับไปสู่ช่วงเวลาที่แสนละมุนในวัยเด็ก

เพลงที่ทำให้เราย้อนวัยอีกครั้ง

เพลงที่ทำให้เราได้รู้สึกว่า
ครั้งหนึ่ง…เราเคยเป็นเด็กที่มีความสุขคนหนึ่ง

เด็กที่หัวเราะกับเรื่องเล็ก ๆ
มีความสุขกับช่วงเวลาธรรมดา ๆ
และมีโลกใบเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยความสุข

เหมือนเรื่องราวในวัยเด็กของใครหลายคน

ไม่มีใครรู้หรอกว่า…
เราจะเจอเพลงที่ใช่ในวันไหน

แต่วันนี้…

เราว่าเราเจอแล้วนะ
เพลง ๆ นั้น

เพลงที่เข้ามาเติมเต็มช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่า บางอย่างในใจมันขาดหายไป

เพลงที่เติมเต็มความสุขในห้วงลึก ๆ ของจิตใจเรา

และเพลง ๆ นี้ ทำให้เรารู้สึกว่า…

ไม่ว่าเราจะเจอมรสุมหนักแค่ไหน
ฝนจะตกหนักเพียงใด
หรือในวันที่โลกของเรามืดหม่นแค่ไหน

แต่เชื่อเถอะ…

สักวันหนึ่ง
ความมืดมิดนั้นจะผ่านไป
มรสุมจะผ่านพ้น

แล้วพาเราไปพบกับวันดี ๆ
วันใหม่
วันที่ใช่

วันที่ทำให้เราเติบโต
มีความสุข
และรู้สึกดีกับชีวิตมากขึ้น

เหมือนสายรุ้งยามฟ้าหลังฝน 🌈

ที่ทำให้ชีวิตกลับมาสดใสอีกครั้ง
และทำให้เราได้กลับมาเป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่

เรารู้สึก…โคตรอยากขอบคุณเพลงนี้

ขอบคุณคนแต่งเพลง
ขอบคุณทุกตัวโน้ต
ขอบคุณบทเพลงที่คุณสร้างขึ้นมา

เพราะบทเพลงของคุณ…
ทำให้คนคนหนึ่งรู้สึกดี
ทำให้คนคนหนึ่งมีความสุข
และช่วยเยียวยาห้วงเวลาในอดีตที่เคยคิดถึง

มันทำให้เราได้กลับไปเจอ
“เด็กคนนั้น”
ที่เคยมีความสุขอีกครั้ง

บทความนี้…
เป็นบทความแรกที่ฉันเขียนด้วยความรู้สึกที่เต็มล้นอยู่ในหัวใจ

พร้อมกับน้ำตาที่เอ่อล้น
และรอยยิ้มแห่งความสุขที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว

รู้สึกว่า…ใจดวงนี้มันอยากจะเขียน
เอ่อล้นจนต้องเขียนออกมาให้ได้

เพราะบางความรู้สึก
ถ้าไม่เขียนออกมาในวันนี้
เราอาจไม่มีวันรู้เลยว่า
มันเคยมีความหมายกับเรามากแค่ไหน

ขอบคุณนะ
ที่ทำให้เราได้มีช่วงเวลาที่ดี
และมีความสุขที่สุด 🤍

อยู่เย็น ณ เลอชิปู