ปลอบ
ตอนนี้เหมือนฉันกำลังเติบโตขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว ทุกอย่างไวไปหมด มันเหนื่อยมาก … บางวันฉันอยากวิ่งออกจากตรงนี้แล้วกลับบ้านให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ความเป็นจริง ฉันนั่งร้องไห้ขี้มูกไหลอยู่บนเตียงในห้องสี่เหลี่ยม ได้แต่มองดวงดาวบนท้องฟ้าแล้วพูดออกมาด้วยเสียงอู้อี้ … หวังว่าดวงดาวจะช่วยปลอบฉันในค่ำคืนนี้นะ ปลอบสักนิดก็ยังดี :)

0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น