เรื่อง โดดเดี่ยว ที่ไม่เดียวดาย โดย ASTRΛLUME
เคยไหม…
รู้สึกเหมือนทั้งโลกเหลือแค่เราคนเดียว
ไม่มีเสียงเรียก ไม่มีเงาใครอยู่ข้าง ๆ
มีเพียงความเงียบ ที่ดังขึ้นในใจ
โลก…ที่ไม่มีใครต้องการ
โลก…ที่ไม่มีใครมองเห็น
โลก…ที่เรายังหายใจอยู่ แต่ไม่มีใครรับรู้ถึงการมีอยู่ของเรา
ต่อให้เราพยายามเปล่งประกายแค่ไหน
แสงนั้น…ก็ยังถูกกลืนหายไปอยู่ดี
เหมือน “ดาว Fomalhaut”
ที่ส่องแสงงดงามอยู่ท้องฟ้า
แต่กลับเป็นดาวที่โดดเดี่ยวที่สุดในจักรวาล
และบางที…
เราก็อาจเป็นเช่นนั้น
สวยงาม แต่โดดเดี่ยว
เปล่งประกาย แต่ไม่มีใครมองเห็น
แต่เชื่อเถอะ…
อีกไม่นาน
โลกที่เคยโดดเดี่ยวของเรา จะไม่เดียวดายอีกต่อไป
เพราะในวันที่เป็นของเรา
แสงจากตัวเรานั่นแหละ
จะทำให้ใครบางคนมองเห็น และเดินเข้ามาอยู่ข้าง ๆ
เช่นเดียวกับ “ดาว Fomalhaut”
ที่วันหนึ่ง…จะไม่เหงาอีกต่อไป
เมื่อ “ดาวเสาร์” ค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้
และส่องประกายร่วมกัน
บนท้องฟ้าที่มืดมิด
เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ
เสียงคลื่น
เสียงคลื่นยังซัดเข้าหาฝั่งในจังหวะเดิม เหมือนที่มันทำมาเป็นพันปี แต่สำหรับเขา—คลื่นแต่ละลูกที่กลิ้งเข้ามา กลับมีความหมายต่างออกไป มันพาเอาความทรงจำกลับมาด้วยทุกครั้ง ทั้งภาพรอยยิ้มของเธอ ทั้งเสีย...
ท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่ฉันกลับรู้สึกโดดเดี่ยว 🍂
หลายครั้ง…เรามักออกไปพบปะผู้คน เพียงเพื่อหลีกหนีความโดดเดี่ยว แม้รอบตัวจะเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และบทสนทนามากมาย แต่ลึกๆภายในใจเรากลับ “รู้สึกว่างเปล่า” เหมือนเรากำลังปกปิดความเหงาเอ...
ว่าง
ตอนเด็กก็เอาแต่เรียนประถม มัธยมต้น มัธยมปลายเรียน เรียน เรียน...ไม่ได้สนใจสิ่งอื่นใด ดนตรี กีฬา เรียนจบมัธยมปลาย ก็เข้ามหาลัย ไขว่คว้าอิสระมีความสุข เหนื่อย แต่ก็ยังเอาแต่เรียนตามเดิม โชคดีได้เจอเพ...
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น