เรื่อง รำพึง ลำพัง โดย กาลครั้งหนึ่ง

รำพึง ลำพัง

รำพึง ลำพัง
  • การค้นหาตัวเอง
190

เพียงความโดดเดี่ยว

กอดเกี่ยวถ้อยคำบางเบาที่แสนจะเปราะบางทางความรู้สึก และไร้ซึ่งความหมาย

วันคืนล่วงผ่าน

กวลเวลานำพาความเปลี่ยนแปลงมาสู่ชีวิต ไม่อาจคาดเดาในทุกสรรพสิ่ง

เราเปราะบางเกินกว่าถ้อยคำที่โอบกอด







กาลครั้งหนึ่ง


0 ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ

แตกกระจาย

การค้นหาตัวเองความหมายของชีวิต+1

ให้หมึกหนังสือกวีนิพนธ์หยดปนเปื้อนฉันผู้กลั่นตัวเป็นมุกน้ำค้างค้างบนใบสร้อยอินทนิลที่ชูยอดรอการสะบัดของแส้พายุเพื่อการฟาดโบยอันหนักหน่วงจะพัดฉันลอยคว้างก่อนแตกกระจายเป็นละอองฟุ้งโปรยพรมข้าวเปลือกบน...

2 วันที่ผ่านมา

ฉันอยากมีชีวิตที่ไม่ทำให้ฉันหล่นหายจากตัวเอง

การค้นหาตัวเองความเข้าใจและความเมตตาต่อกัน+1

: ยังจำครั้งสุดท้ายที่เราคุยกันได้ไหม | มันก็นานมากแล้วนะ ฉันจำไม่ได้แล้วว่าเราคุยอะไรกัน รู้แค่ว่าเธอเคยสดใสกว่านี้ เคยสนุกสุด ๆ ทำไมถึงถามขึ้นมาละ..? : ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แค่คิดถึงละมั้ง | แต่ฉ...

1 ปีที่แล้ว

ระยะทาง

การค้นหาตัวเองสิ่งที่ยังหลงเหลือ+1

ถนนโบราณฝอยฝุ่นลอยคว้างกลางแดดหนาวฉันเดินทางฝ่าความเพพังของกาละเมื่อบางคำนึงลงส้นน้ำหนักย่ำเท้าทางไกลยิ่งหลงลืมลมหายใจทิ้งซากปรักพัง สดับเสียงกลองมโหระทึกกระหน่ำหลังหมอกฝุ่นพร่ามัวเบื้องหน้าก้...

23 ชั่วโมงที่ผ่านมา

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ