เรื่อง แตกกระจาย โดย เด็กชายจากหุบตะวัน

แตกกระจาย

แตกกระจาย
  • การค้นหาตัวเอง
  • ความหมายของชีวิต
  • สิ่งที่ยังหลงเหลือ
930

ให้หมึกหนังสือกวีนิพนธ์

หยดปนเปื้อนฉันผู้กลั่นตัวเป็นมุกน้ำค้าง

ค้างบนใบสร้อยอินทนิล

ที่ชูยอดรอการสะบัดของแส้พายุ

เพื่อการฟาดโบยอันหนักหน่วงจะพัดฉันลอยคว้าง

ก่อนแตกกระจายเป็นละอองฟุ้ง

โปรยพรมข้าวเปลือกบนลาน

 

ให้แต่ละหน้ากระดาษบรรจุพจน์เลอะเลือน

จนกระทั่งปีกความเงียบสลัดอักษรตัวสุดท้ายทิ้ง

เว้นแต่ใครสักคนล้มลงในอ้อมกอดของถ้อยคำที่ฉลุด้วยลำนำแห่งชีวิต.


  • 29.10.2026, เชียงใหม่
แตกกระจาย



เด็กชายจากหุบตะวัน

คนเขียน​ คนอ่าน คนดูหนัง คนดูดบุหรี่ แหละเป็นอะไรแหละไม่เป็นอะไรอีกเยอะแยะ


0 ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ

ชีวิตที่แล่นไปตามจังหวะ2

การค้นหาตัวเองความรักและความผูกพัน+1

เคยมีคนบอกผมไว้ว่า ชีวิตคนเราต้องมีเป้าหมาย เราต้องทำให้ตัวเองเห็นภาพชัดว่า อีก 3 ปี หรืออีก 5 ปีข้างหน้า เราต้องมีอะไรบ้าง เราต้องเป็นคนแบบไหนบ้าง เอาจริง ๆ นะ ตอนนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน.. ไม่รู้ว่...

1 ปีที่แล้ว

Substance

การค้นหาตัวเองความฝัน+1

ระบายควันล่องลอย ปะปนอากาศหลุบตา, ล่องไหลในธารภวังค์จาริกลึกไปในดินแดนวิเวกมิทิ้งสิ่งใดไว้ กระทั่งรอยเท้าย่ำย่าง น้ำค้างละลายผลึกน้ำตาผิวปากด้วยท่วงทำนองโบราณของเหล่าพ่อค้าเร่อัดควันคราวสุดท้า...

5 วันที่ผ่านมา

รำพึง ลำพัง

การค้นหาตัวเอง

เพียงความโดดเดี่ยวกอดเกี่ยวถ้อยคำบางเบาที่แสนจะเปราะบางทางความรู้สึก และไร้ซึ่งความหมายวันคืนล่วงผ่านกวลเวลานำพาความเปลี่ยนแปลงมาสู่ชีวิต ไม่อาจคาดเดาในทุกสรรพสิ่งเราเปราะบางเกินกว่าถ้อยคำที่โอบกอด

3 วันที่ผ่านมา

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ